130 Km, 2.750 m. de desnivel, 18º e soleado. Eses foron os datos do adestramento en estrada de Lalín. A xornada a priori presentábase sen ningún porto destacable, e con moito sube e baixa. Con esta idea saimos rodando case incoscentemente moi rápido, alcanzando a localidade do Carballiño en menos dunha hora. Nesta población perdémonos buscando o camiño de Ribadabia ( hai carteis de Vigo por todalas esquinas, pero para ir a capital do Ribeiro, nada de nada...... ) e dimos un rodeo que nos fixo incrementalos Km previstos. Con todo, saimos cara a Leiro onde nos esperaba un duro porto de 6 Km con 3 centrais onde os Garmin chegaron a picalo 11-12-13 e 14 %. Unha vez coroado este alto e dende a localidade de Avión, empezamos a subir outro porto, este máis tendido, pero tamén duns 7 Km ate o pobo da Ermida, para deixar Ourense e entrar de novo na montaña pontevedresa. A partires daquí ruta totalmente rompepernas, sin un Km chan, incluindo a subida doutros 6 Km o alto da Canda, dende onde xa se divisaba a comarca do Deza e Lalín, pero aínda a uns 20 Km. Baixada longa e moi rápida deste alto para enlazar de novo cuns Km finais cheos de tobogáns ate o mesmísimo hotel onde poidemos disfrutar da máis que merecida ducha que calmou un pouco o dor de patas, e sobre todo unha cea magníficamente preparada, apta para deportistas a base de polbo a brasa e churrasco a fartar. Algunha omenaxe compría facerlle o patrón de Lalín, que tan amable se retratou connosco.....!!!
.jpg)
Ponferrada ten algo especial para o ciclismo, de todos é sabido as marchas cicloturistas que organizan os clubes locais, e nós coñecedores da zona, decidimos plantexar un adestramento de fondo con saída e remate na cidade pero ascendendo antes o xigante leonés do Morredero. En total saen case 130 quilómetros nos que se mestura o terreo chán con algunha subida levadeira como a que comeza en Arganza de uns 6 quilómetros sen desniveis importantes, ou a que hai pasando o Lago de Carucedo, anterior a ésta, mais curta pero mais dura. Con un ritmo asequible, rondando os 27 de media volvimos a Ponferrada antes de iniciar o ascenso do Morredero, que che recibe logo de unha leve pendiente con unhas rampas durísimas nas que se chega a picar o 19% de desnivel, o que xá pasa factura para o resto da escalada, tendo en conta que en total son 23 quilómetros ata a estación invernal. Sobre os 9 quilómetros de subida, o que xá de por sí é un porto importante dada a dureza, atopamos o pobo de San Cristobal de Valdueza, último núcleo habitado do Morredero que che despide con unha rampa de quilómetro e medio o 15% mantenido, no que algúns integrantes do pelotón puxeron punto e final, pois a falta de fondo físico provocado por lesións i enfermidades, aconsellaba non seguir co esforzo, así que Julio, Marante e Monky diron volta para Ponferrada en este punto, pero Guille, Miguel , Roberto Pedreira e Yiyo non desaproveitaron a ocasión e conseguiron doblegar esta montaña, esixente como a que mais. Bó día en boa compañía, aderezado coa guinda do respeto que mostraron os conductores hacia nós, o cual devolvimos intentado estorbar o menos posible, facilitándolles os adiantamentos alí onde mais difícil se facía. En resumo, xornada cicloturista total.
